dierenforum forum index
dierenforum
een leuke dieren forum
Plaats reactie
ziektes bij paarden
tessa
Site Admin

Geregistreerd op: 2-10-2006
Berichten: 2551
Woonplaats: leerdam
Reageer met quote
hier komen allerlei ziektes van paarden te staan
heb je zelf handige informatie zet het er bij


Laatst aangepast door tessa op Di 26 Jul 2011 16:13, in totaal 1 keer bewerkt
Advertentie


een ziek paard
tessa
Site Admin

Geregistreerd op: 2-10-2006
Berichten: 2551
Woonplaats: leerdam
Reageer met quote
De kenmerken van een ongezond paard.

* Het paard heeft een treurige houding (hoofd omlaag en geen interesse voor de omgeving)
* De lichaamstemperatuur is verhoogd.
* De lichaamswarmte is onregelmatig verdeeld. (onderkant van de benen voelen heel warm of koud aan.
* De slijmvliezen van neus, mond en ogen hebben een bleke kleur en zijn droog.
* Het paard heeft geen eetlust.
* De ademhaling is onregelmatig, hortend of stotend en ook kun je zichtbare bewegingen van de
neusgaten en flanken zien.
* Bij de inademing hoort u een piepend of fluitend geluid.
* De mest is klein en hard of juist zacht tot waterdun.
* Het paard gaat vaak liggen en weer opstaan (koliek)
* Het paard is moeilijk in beweging te krijgen en de gangen zijn onzeker, slingerend of pijnlijk.
* De dekharen staan overeind en zijn dof.
Koliek
tessa
Site Admin

Geregistreerd op: 2-10-2006
Berichten: 2551
Woonplaats: leerdam
Reageer met quote
Koliek

Inleiding
Wanneer een paard buikpijn heeft spreken we van koliek. Soms leidt koliek tot de dood van het paard, maar gelukkig kan koliek meestal goed behandeld worden.
De verschijnselen kunnen, afhankelijk van de oorzaak en de duur van de koliek, het ras, het karakter en de leeftijd zijn:
• Krabben met voorbeen
• Uitrekken en flemen (omhoog steken van de bovenlip)
• Onrust
• Afwisselend liggen* en staan
• Naar de flanken kijken, trappen en bijten
• Rollen
• Snelle ademhaling en soms kreunen
• Op rug blijven liggen
• Zweten
• Plotseling rustig, sloom en uitputting

*Het gaan liggen van een paard dat koliek heeft is op zich zelf nog niet zo erg. Maar let op dat het paard zich bij het rollen niet verwondt aan voerbakken, hekwerk en dergelijke.

rollend paard met koliek

Wat is koliek
Vaak is de oorzaak van koliek een onschuldige kramp, soms echter komen de koliekverschijnselen door een verdraaiing of verstopping van de darm. Hierdoor ontstaat er een gestoorde bloedcirculatie in die darm die vervolgens door zuurstoftekort niet meer goed kan functioneren. Darminhoud lekt dan al binnen enkele uren naar de buikholte: dit betekent een zeer slechte prognose.
Bij een ernstige koliek raakt de maag overvuld (maagoverlading) met als gevolg dat deze kan barsten (paard kan niet overgeven!). Dit is soms te zien door iets groene uitvloeiing uit de neus. Bij verdenking wordt het dier gesondeerd met een maagsonde. Ook is er kans op shock wat alleen met vocht-infusen is te verhelpen. Bij elke koliek, en ook bij een krampkoliek, is een snelle pijnstilling heel belangrijk, want een paard gaat dan niet meer rollen en heeft dus minder kans op verdraaiingen van de darmen.

Oorzaken van koliek
Er zijn zeer veel oorzaken van koliek. Enkele zijn:

Wormen (een juiste en regelmatige ontworming kan heel veel gevallen van koliek voorkómen!), verstoppingen (obstipatie), zandophopingen (zie onderaan deze pagina), meteorismus (gasvorming in de darmen), vergroeiingen in de buik, invaginaties (darmen die in elkaar zijn geschoven), liggingsveranderingen, darmontstekingen, verlammingen van de darm, darmscheuren, afklemming in hernia’s (bijvoorbeeld navelbreuk), buikvliesontsteking, tumoren en aangeboren afwijkingen.
Merries kunnen wel eens koliekverschijnselen hebben in de tweede helft van de dracht bij een draaiing van de baarmoeder. Hengsten met een zakbreuk (darmen zakken via het lieskanaal in de balzak) hebben soms ook koliek.

Aan de buitenkant van een paard is meestal niet te zien welke vorm van koliek er speelt. Na onderzoek van de dierenarts is hier meestal meer over te zeggen.



Wat doet de dierenarts
Als de dierenarts bij een paard met koliek geroepen worden, wil hij/zij het volgende graag weten:
• Hoelang heeft het paard al koliek
• Is de buikomvang toegenomen
• Komt er nog steeds mest of wind af
• Wanneer is het paard voor het laats ontwormd
• Op wat voor strooisel staat het paard
• Wat is het rantsoen, zijn er nog rantsoenwisselingen geweest
• Wat voor werk heeft het paard pas gedaan
• Betreft het een merrie (drachtig?), hengst of een ruin
• Al eerder koliek gehad en hoe is dat verlopen

Hierna zal de dierenarts het paard algemeen onderzoeken. Hij let daarbij o.a. op de volgende zaken:
• Is het paard lusteloos of juist heel actief
• Hartfrequentie (zegt wat over de ernst)
• Temperatuur
• Zweten
• Kleur van de slijmvliezen
• Auscultatie (beluisteren) van de buik: darmgeluiden, gas, buikspanning
Bovenstaande gegevens geven de dierenarts een indruk omtrent de ernst van de koliek.

Eventueel kan dit onderzoek aangevuld worden met:
• Rectaal onderzoek (darmonderzoek)
• Bloedonderzoek
• Leeghevelen overvulde maag
• Buikpunctie

Behandeling van koliek
Bij een minder ernstige koliek wordt meestal een pijnstiller/darmontspanner in de bloedbaan gespoten.
Soms wordt het paard ook via een neussonde gelaxeerd met paraffine. Na behandeling is het belangrijk om het paard te laten vasten!
Ondanks behandeling kan de koliek na een paar uur opnieuw beginnen, soms al veel sneller. Wacht dat niet af, maar bel de dierenarts. Een enkele keer is de situatie namelijk zo ernstig dat operatief zal moeten worden ingegrepen.

Als (bijna) niets meer helpt...
Bij ernstige koliek (darmdraaiingen, etc.) en in gevallen waarbij pijnstilling, darmontspanning en laxeren niet of onvoldoende helpt, wordt het paard doorverwezen naar een censuur paardenkliniek in onze regio. Overleg hier al over met uw dierenarts wanneer hij/zij voor de eerste keer uw paard heeft behandeld tegen koliek, zodat u geen overhaaste beslissing hoeft te nemen als de koliek enkele uren later onverhoopt toch weer terugkomt.
In een aantal gevallen zal het dier moeten worden geopereerd en die kosten zijn niet gering!


Om koliek te voorkómen is het o.a. belangrijk dat de spijsvertering van het paard goed functioneert.

• Zandkoliek
In sommige delen van het land met hun zandgronden is zand een belangrijke veroorzaker van koliek. Vaak is de buikpijn in deze gevallen mild maar is het paard duidelijk uit zijn doen. Deze paarden hebben veelal al wat langer een wisselende consistentie van de mest; dan weer is de mest netjes gebald, dan weer zijn het koeienvlaaien. De oorzaak kan een gedragsprobleem zijn waarbij een paard in een paddock puur zand vreet, maar meestal ontstaat het probleem veel sluipender.
Het paard pakt met boven- en ondertanden het grasplantje vast en trekt het met wortel en al uit de zanderige bodem. Aan die worteltjes zit wat zand en zo neemt het paard dag in dag uit kleine beetjes zand op, die zich ophopen in met name de dikke darm. Dat zand spoelt heel slecht vanzelf weer uit die darm. Kijk maar op straat na een regenbui, hoe de regen over het zand heen spoelt. En op zeker moment geeft het zand buikpijn bij het paard.

De behandeling bestaat uit laxeren, pijnstilling en vooral het voorkómen van hernieuwde zandopname.

Er is een handig trucje om een paard te controleren op ingenomen zand. Pak een hand vol mestballen en maak deze kapot in een emmer met water. Laat het water tien minuten staan en giet dan de emmer leeg. Het zand zal naar de bodem zijn gezakt en is op de hoeveelheid te beoordelen. Als vuistregel houden we aan dat van een hand mestballen niet meer dan een theelepel zand mag overblijven. Herhaal dit proces enkele malen en u krijgt een betrouwbaar beeld van de ‘zandstatus’ van uw paard.

Anti-koliek tips



staat het paard op stal? Dat betekent weinig beweging. Je weet zelf wel, dat veel lichaamsbeweging ook de darmen in beweging houdt. Dus beter op de wei, beste is met andere paarden, zodat beweging gewaarborgd blijft.

Staat het paard op stal, dan kan ook de oorzaak van de koliek zijn: het opeten van het strobed of zelfs zaagsel door verveling. Een beetje stro is wel goed, maar teveel absoluut niet. Het zorgt voor verstoppingen, waardoor er gasbellen ontstaan.

Is het hooi van goede kwaliteit? Schimmel in het hooi is koliekbevorderend.

Koliekgevoelige paarden moeten minstens 7 á 8 keer per dag ruwvoer aangeboden krijgen. Liefst nog onbeperkt, maar dat gaat niet bij alle paarden. Vier maaltijden per dag zorgt voor grote leegtes in de darmen. Paardendarmen zijn erop gemaakt om 24 uur per dag iets te doen te hebben. Dus heel vaak voeren (ruwvoer wel te verstaan)

Brokken NOOIT geven op een lege maag. Eerst een flinke hooiberg laten opeten, dán pas de brokjes geven. Brokjes op een "lege" maag, zijn absoluut niet goed. Ze kunnen ook maagzweren veroorzaken. Zorg daarom voor een goed gevulde maag alvorens het paard fastfood te geven.

Zijn al deze dingen in orde (je begrijpt dat je eerst de oorzaak van de koliek moet zien te achterhalen en op te lossen, anders loop je achter de feiten aan), en het paard krijgt toch nog regelmatig buikkrampen (koliek dus), dan kan je tijdens een krampaanval deze olie geven: http://www.homeovet.nl/verzorgingsproducten_paarde-

Deze olie werkt vrijwel meteen (binnen een kwartier). Je geeft het met een spuit (net als ontwormen) zonder voer erbij. Binnen een korte tijd hoor je de darmen aan het werk gaan. Zogauw darmen flink werken, wordt de gasbel naar buiten gewerkt.
Deze olie kan gegeven worden bij verstoppingskoliek, gaskoliek en stilliggende darmen. Bij paarden die al diarree hebben (behalve als het verstoppingsdiarree is!) zou ik het niet geven. De darmen zijn dan namelijk al overprikkeld.


Laatst aangepast door tessa op Vr 20 Mei 2011 19:18, in totaal 5 keer bewerkt
Dampigheid
tessa
Site Admin

Geregistreerd op: 2-10-2006
Berichten: 2551
Woonplaats: leerdam
Reageer met quote
Dampigheid


Dampigheid is een kreet uit het verleden die we eigenlijk niet meer zouden moeten gebruiken. Vroeger werd met een dampig paard een paard bedoeld, dat langdurig hoestte, stond na te knijpen ( een dubbelslag had ), soms met wijd opengesperde neusgaten stond te ademen en geen uithoudingsvermogen meer had. Alle paarden met deze symptomen werden voor het gemak “dampig”genoemd en op niet al te lange termijn door-verwezen naar de paardenslager.


Vormen en verschijningen

De ongekompliceerde chronische bronchitis
De meeste paarden die regelmatig een beetje of wat meer hoesten zitten in deze groep. Gelukkig maar want deze paarden hebben de minst ernstige problemen. We kunnen deze paarden voor het gemak vergelijken met de rokers onder u. Door een chronische prikkeling van de luchtwegen ( of dit nu door stof komt of door rook ) wordt het slijmvlies van de luchtwegen gestimuleerd om meer slijm af te scheiden. Dit slijm wordt door trilhaarcellen naar boven –richting keel- gestuurd. Slijm dat bij vertakkingen van de luchtwegen en in de keel komt kriebelt en laat het paard hoesten. Het lijkt logisch om te denken dat alleen paarden in een stoffige stal hier dus last van kunnen krijgen maar dat is niet waar. Deels door een erfelijke aanleg en deels door het oplopen van infecties van de luchtwegen kan een paard extra gevoelig worden voor stof. Stof is een heel ruim begrip waaronder alle deeltjes moeten worden verstaan die in de lucht voor kunnen komen ( uit hooi, stro, zaagsel, zand, cement, pollen, rieten daken, vegen in de stal etc ). Ook gassen zoals zwaveldioxide, ammoniak, stikstofoxiden ed kunnen prikkelend werken. Deze worden gevormd in mest en urine. Paarden met bronchitis hoesten zo nu en dan en hebben soms wat neusuitvloeiing maar daar blijft het bij.

De astmatische bronchitis
Bij een astma aanval knijpen de luchtwegen samen en wordt het paard benauwd. Er ontstaat een dubbelslag, de neusgaten worden opengesperd bij de inademing en soms hoor je “piepen” dat ontstaat door het stromen van de lucht door de veel te nauwe luchtwegen. Een astma aanval kan plotseling optreden maar ook wel sluipend. Het beeld kan erg lijken op dat van de dampige paarden maar het grote verschil is dat een astma aanval weer kan stoppen. De astma aanval wordt getriggerd door een allergeen : een stof waar het paard overgevoelig voor is. Ook heftige prikkeling van een stof waar het paard op zich niet allergisch voor is kan een astma aanval veroorzaken. Met de juiste medicijnen is een astma aanval per acuut weer te stoppen. Het paard is weer vrij van klachten maar dat duurt net zo lang als hij vrij blijft van allergenen. Zodra het paard weer iets inademt waar hij niet tegen kan komen de klachten terug. In negen van de tien gevallen zijn schimmelsporen uit organisch materiaal, meestal hooi, de oorzaak van astma. Een echte oplossing bestaat dus uit het voorkomen van herhaald kontakt. Lastig als dat nu net is wat je het liefst eet. Kuil is dan een goed alternatief omdat in goed gewonnen kuil geen schimmelsporen voorkomen. Vaak vergeet men dat schimmelsporen over vele tientallen meters door de stal zweven. Een astmatisch paard mag letterlijk geen hooi meer zien! Met medicijnen zijn de klachten wel te onderdrukken maar voorkomen is nog altijd beter. In een vorige aflevering over hoesten is het begrip SPCOPD genoemd, grofweg een soort hooikoorts bij paarden. Daarbij spelen andere, vaak nog onbekende allergenen en pollen een rol bij de overgevoeligheidsreactie die tot astma leidt.

De dampige paarden
Als er door chronische prikkeling bij een bronchitis paard af een paard met astma slijm is gevormd in de luchtwegen dat lange tijd aanwezig blijft kan dit slijm gaan indrogen waardoor de kleinere luchtwegen verstopt raken. Ook het samenknijpen van de luchtwegen bij onbehandelde astma kan leiden tot chronische verstopping van de luchtwegen. Er ontstaat een steeds erger wordende ontstekingsreactie om de luchtwegen heen en het ingedroogde slijm vormt als het ware proppen waar de lucht niet meer langs kan. Het resultaat is dat de longblaasjes achter de verstopping kapot gaan. Er komt lucht tussen de blaasjes in ( in plaats van in de longblaasjes. Als dit verschijnsel langer voortduurt is er onherstelbare schade aangericht. Het paard is dampig. Dit verschijnsel treedt ook op bij mensen ( bij chronische belasting met rook, stof ed ) en we spreken dan van longemfyseem. Dit is vanzelf een ernstige komplikatie die niet meer geneest.

Om met zekerheid vast te stellen dat een paard dampig is zullen we meestal een longfunctie onderzoek doen. Dit longfunctieonderzoek kan ook heel snel duidelijk maken of een bepaalde behandeling bij een astma patiënt aanslaat of niet ( meestal is dat al binnen 5 minuten duidelijk ! ). Bij het longfunctie onderzoek meten we de druk in de borstholte. Vroeger gebeurde dat met een naald tussen de borstvliezen, tegenwoordig met een ballonnetje dat het paard in moet slikken. De eerste methode was niet geheel zonder risico, de laatste is dat wel. Het totale onderzoek duurt minder dan 30 minuten en wordt door nagenoeg alle paarden geaccepteerd. Is het paard dampig (maar dat zijn er maar heel weinig) dan is behandeling niet zinvol. Bij bronchitis en astma zijn er vele behandelingen mogelijk waarbij de eliminatie van prikkelende stoffen op de eerste plaats dient te staan. Enkele medicijnen: Ventipulmin, Sputolysine, Acetyl-cysteine, Phoenegriek, Dampo, Eucalyptusolie, Hoestmix, Hoest-cure, Bronchoforte, Atussin, Drosera, Prednisolon, Dexamethason, Becotide, Flixotide, Ventolin, Ipratropiumbromide, Longspoeling, Acupunctuur etc. De ene is werkzamer dan de andere en in de volgende aflevering zullen we zien wat welk medicijn doet en waarom het resultaat wel eens tegenvalt.




Symptomen
overmatig hoesten

Preventie en behandeling
er zijn heel veel middeltjes die soms goed kunnen helpen. Dat is vaak een kwestie van uitproberen. Ook zijn er middeltjes die de klachten kunnen doen verergeren. Dat zijn producten die prikkelend werken of die stoffig zijn bij toedienen. Stoffige kruiden en dergelijke kunnen het beste in een slobber toegediend worden. Dampoo en eucalyptusolie moeten voorzichtig gebruikt worden omdat ze anders te veel kunnen irriteren. Het lijkt dan of er veel slijm vrijkomt maar dat is in werkelijkheid allemaal nieuwgevormd slijm. Ook homeopatische middelen zoals Bronchoforte® Hoestcur® , Drosera, Allium en Belladonna kunnen helpen paarden uit groep 1 klachtenvrij te maken en paarden uit groep 2 te ondersteunen. Het allerbelangrijkst blijft natuurlijk : juist, het stalklimaat!
Droes
tessa
Site Admin

Geregistreerd op: 2-10-2006
Berichten: 2551
Woonplaats: leerdam
Reageer met quote
Droes


Droes is een besmettelijke ziekte die alleen voorkomt bij paarden, ezels en muildieren en wordt veroorzaakt door de bacterie Streptococcus equi. Droes kan voorkomen op elke leeftijd en bij elk ras. Oudere dieren hebben doorgaans een zeer goede weerstand na infecties.
Het meeste risico lopen jonge paarden, paarden die worden gehouden in grote aantallen en in aanraking komen met andere paarden en paarden die veel op concoursen en shows komen.
Droes is pijnlijk, moeilijk te behandelen en kan voorkomen bij paarden die er, op het eerste gezicht, volkomen gezond uitzien (circa 10% van de paarden die herstellen, blijft drager). Daarom is het noodzakelijk contact met andere paarden zoveel mogelijk te vermijden.
Binnen een stal of erf kan droes zich snel verspreiden door direct contact tussen paarden of door indirect contact, bijvoorbeeld door gezamenlijke drink- en voederbakken of via zadels en tuig, kleding en schoeisel.

Symptomen
3-14 dagen nadat het paard besmet is geraakt, kunnen de eerste verschijnselen optreden. Het dier heeft koorts (een normale temperatuur van het paard is niet hoger dan 38 C!) wat wel kan oplopen tot 41 C, is sloom, eet niet.
Andere verschijnselen zijn: neusuitvloeiing (eerst slijmerig, later etterig), speekselen, moeilijk slikken waardoor er voedsel via de neus terugkomt, pijnlijk hoesten. Soms staan de paarden met een gestrekte hals en hebben ze een te volle keelstreek.
De lymfeklieren aan het hoofd zijn verdikt en pijnlijk en soms hoor je de paarden snurken doordat de gezwollen lymfeklieren de keel dicht drukken. Soms dreigen ze zelfs te stikken.

Na 7-14 dagen breken de ontstoken lymfeklieren meestal door naar de keelholte, waarbij een etterige neusuitvloeiing kan worden gezien. In de voerbak ligt dan pus. De doorbraak kan ook naar buiten plaatsvinden of naar de luchtzakken. In het laatste geval kan er een luchtzakontsteking ontstaan.
Na het doorbreken is de zwelling in de keelstreek minder en de lichaamstemperatuur daalt weer.
Soms zijn de klinische verschijnselen zo duidelijk dat de dierenarts gemakkelijk de diagnose kan stellen. Dit is echter niet altijd het geval en soms moeten er neusswabs genomen worden voor verder onderzoek. Hierbij dient te worden opgemerkt dat de diagnose van een dierenarts altijd noodzakelijk is, aangezien een paard dat een aantal van de bovengenoemde symptomen vertoont ook een andere aandoening kan hebben.

Vormen van droes
Keeldroes.
Dit is de meest voorkomende vorm en is een etterige ontsteking van de keel en de keellymfeklieren aan het hoofd.
Kooierdroes
Als alleen de lymfeklieren tussen de kaaktakken ontstoken raken.
Verslagen droes
Dit is de meest ernstige vorm: hierbij ontstaan abcessen in organen of in de lymfeklieren van de borst- of buikholte van het paard. Wanneer een dier niet herstelt na het doorbreken van de lymfeklieren bij keeldroes, de koorts aanhoudt en de conditie achteruit gaat, kan de dierenarts vaststellen of er sprake is van verslagen droes.

Wanneer een veulen droes heeft, kan bij de merrie een melkklier-ontsteking (mastitis) veroorzaken, waarbij abcessen in het uier kunnen ontstaan.

Het verloop van keel- en kooierdroes is meestal goedaardig.



Behandeling
Indien de diagnose tijdig wordt gesteld (er is nog geen lymfeklierzwelling aanwezig) kan droes worden behandeld met antibiotica, maar vaak is het onverstandig om antibiotica te gebruiken omdat dit de rijping van de abcessen verhindert.
Het is juist belangrijk om de abcessen zo snel mogelijk te laten rijpen en dit kan worden bevorderd door de klieren na het wegscheren van het haar te smeren met bepaalde zalven.
Soms moet de dierenarts deze opensnijden om pus te verwijderen.
Zijn de klieren eenmaal doorgebroken of geopend, dan moeten deze zo lang mogelijk open blijven, omdat anders een nieuw abces kan ontstaan. Meerdere malen daags spoelen met desinfecterende vloeistoffen is dan belangrijk.

Zoals reeds eerder is genoemd, moet de temperatuur binnen 48 uur na het doorbreken van de lymfeklieren dalen, anders is de kans groot dat zich elders in het lichaam abcessen hebben gevormd (verslagen droes). Paarden met verslagen droes herstellen zelden volledig.

Indien het paard geen vast voedsel wil eten, kan dunnen slobber worden gegeven. Zorg ook voor voldoende fris drinkwater om te voorkomen dat het dier uitdroogt. Als de klieren zijn doorgebroken kan men het paard het beste van de vloer laten eten, zodat de pus makkelijk kan afvloeien.

Quarantaine
Als het eerste geval van droes wordt geconstateerd, lopen alle andere paarden in de stal een groot risico.
• Het besmette paard moet van de andere paarden worden geïsoleerd.
• Er mogen geen nieuwe paarden in de stal worden toegelaten.
• Alle andere paarden in de stal moeten nauwkeurig in de gaten worden gehouden om nieuwe gevallen van droes zo snel mogelijk vast te stellen.
• Personen die regelmatig in contact komen met paarden buiten de stal moeten zoveel mogelijk wegblijven van de besmette stal. Verzorgers van zieke paarden moeten aparte kleding en schoeisel dragen en na elk contact met het paard hun handen wassen. In de praktijk betekent dit dat de stal min of meer gesloten wordt. Helaas kan deze situatie soms wel maanden duren.

Preventie
Verscheidene maatregelen kunnen worden genomen om droes zoveel mogelijk te beperken:


Links: vermijdt contact met andere paarden! Rechts: vaccinatie paard tegen droes

• Probeer contact met andere paarden zoveel mogelijk te vermijden.
• Zorg dat de stal niet overvol wordt.
• Houd nieuwe paarden eerst enkele weken in quarantaine.
• Wanneer droes is vastgesteld op een bedrijf, is het verstandig om de nog gezonde paarden dagelijks te temperaturen.
Cornage
tessa
Site Admin

Geregistreerd op: 2-10-2006
Berichten: 2551
Woonplaats: leerdam
Reageer met quote
Cornage

Cornage of laryngeale hemiplegie is een paardenziekte die bestaat uit de verlamming van één van de stembanden, een aandoening die vooral voorkomt bij grote paarden. Dit leidt tot een afsluiting van het strottenhoofd waardoor de ademhaling moeilijker wordt. Meestal is de linker stemband aangetast en vaak betreft het een grote ruin. Deze aandoening komt in verschillende gradaties voor

Oorzaken
erfelijke aandoening van de zenuwen
beschadiging van een bloedvat

Symptomen
maakt fluitend, piepend geluid bij het inademen

Behandeling
Deze aandoening kan enkel verholpen worden door een operatie aan het strottenhoofd. Nadien is er een rustperiode van 3 maanden aangewezen waarbij het dier zo weinig mogelijk zijn stembanden gebruikt, dat wil zeggen geen fysieke inspanningen, geen plaats waar het paard vaak hinnikt


Laatst aangepast door tessa op Vr 20 Mei 2011 19:18, in totaal 1 keer bewerkt
Rhinopneumonie
tessa
Site Admin

Geregistreerd op: 2-10-2006
Berichten: 2551
Woonplaats: leerdam
Reageer met quote
Rhinopneumonie

Rhinopneumonie is een paardenziekte veroorzaakt door het Equine Herpesvirus (EHV

De ziekte kent een viertal verschijningsvormen:

Verkoudheidsvorm
Dit is de meest voorkomende vorm van Rhinopneumonie. Over het algemeen verloopt deze vorm heel onschuldig. Het paard zal ongeveer enkele dagen tot ruim een week na de infectie opgelopen te hebben ziekteverschijnselen vertonen. In de meeste gevallen zijn de symptomen na een paar weken terug verdwenen. Tenzij er een secundaire bacteriële infectie ontstaat. Een bacterie alleen heeft weinig kans om de luchtwegen te infecteren, maar infecties met virussen maken een weg vrij zodat de bacteriën hun slag kunnen slaan. Bij een secundaire bacteriële infectie blijven de symptomen langer bestaan en zal er eventueel een antibioticakuur gegeven moeten worden.

Symptomen
Vaak bij jonge paarden, koorts, soms snotneus, hoesten, dikke benen, lymfeknopen zijn gezwollen, niet goed willen eten, ogen kunnen tranen.

arbortussen
Wanneer een drachtige merrie in contact komt met het EHV infectie kan de baarmoeder geïnfecteerd geraken. Het virus verspreidt zich daar en infecteert de foetus. Het virus en de schade die het veroorzaakt heeft kan worden aangetoond in bepaalde organen van de geaborteerde vrucht. De merrie aborteert vaak pas een aantal maanden na het meemaken van het EHV infectie, maar als de merrie plots hoge koorts krijgt kan ze ook binnen een paar dagen aborteren. Dit komt dan meestal door de koorts waarbij zich bepaalde hormonen door het lichaam aangemaakt worden en een abortus veroorzaken.

Symptomen
Bij merries, veroorzaakt abortus of zwak geboren veulens die vaak sterven; een wat slappe staart, ataxie (incoördinatie), eventueel ernstige verlammingsverschijnselen (meestal zijn enkel de achterbenen aangetast maar in ernstige gevallen ook de voorbenen), blaasverlamming, niet meer kunnen mesten.

Neurologische vorm
Deze vorm waarbij het zenuwstelsel aangetast wordt, komt gelukkig niet al te vaak voor. Door beschadiging van het ruggenmerg kunnen paarden verlamd worden.

Symptomen
Een wat slappe staart, ataxie (incoördinatie), eventueel ernstige verlammingsverschijnselen (meestal zijn enkel de achterbenen aangetast maar in ernstige gevallen ook de voorbenen), blaasverlamming, niet meer kunnen mesten.

Oogvorm
Heel zelden zien we deze vorm van het EHV infectie. Het oog raakt hier geïnfecteerd waardoor er witte vlekjes op het hoornvlies ontstaan. Deze plekjes moeten goed behandeld worden omdat het hoornvlies anders blijvend beschadigd kan raken. Daarnaast kan het voorkomen dat er geen afwijkingen te zien zijn aan het oog maar dat paard (tijdelijk) een verminderd of totaal verlies van gezichtsvermogen heeft. Meestal betreft dit één oog.

Symptomen
Witte vlekjes op het hoornvlies, verminderd gezichtsvermogen.


Laatst aangepast door tessa op Vr 20 Mei 2011 19:19, in totaal 1 keer bewerkt
Maandagziekte / tying up
tessa
Site Admin

Geregistreerd op: 2-10-2006
Berichten: 2551
Woonplaats: leerdam
Reageer met quote
Maandagziekte / tying up

Maandagziekte of tying up is een spierprobleem dat vooral voorkomt bij paarden die de dag ervoor niet gewerkt hebben, terwijl het voerpatroon niet veranderd is. Het kan heel ernstig en soms zelfs levensbedreigend zijn. Maar meest gaat het om een lichtere vorm. Paarden met tying up zijn stijf en willen liever niet lopen.

Schakel de dierenarts in bij het vermoeden van maandagziekte en houd het dier op temperatuur met dekens. Na een aanval moet het werk heel langzaam weer worden opgebouwd, want er is een grote kans op herhaling. Aanpassingen aan het voer kunnen een volgende aanval helpen voorkomen. het kan bij een zware vorm van maandagziekte gebeuren dat het paard ook bijna niet meer kan lopen.

In de volkmond heet de ziekte maandagziekte omdat het vroeger veel voorkwam bij werkpaarden die dan het weekend stil hadden gestaan. De spieren kunnen de afvalstoffen niet goed verwerken en daardoor krijgt het paard verschrikkelijke pijn in alle spieren. Als een paard dit krijgt dient het onmiddellijk en zo dichtbij mogelijk stil te worden gezet (op stal). Als er te lang mee wordt doorgelopen kan dit tot blijvende schade aan de spieren leiden. Meestal wordt een paard 10 dagen op stal gezet, om daarna langzaam het bewegen weer op te bouwen. Eerst aan de hand stappen, dan de wei in, gevolgd door steeds zwaardere belasting van de spieren. Het herstel moet rustig plaats vinden en vooral niet overhaast worden.


Laatst aangepast door tessa op Vr 20 Mei 2011 19:19, in totaal 1 keer bewerkt
Hoefbevangenheid
tessa
Site Admin

Geregistreerd op: 2-10-2006
Berichten: 2551
Woonplaats: leerdam
Reageer met quote
Hoefbevangenheid

Hoefbevangenheid komt de laatste jaren steeds vaker voor. Er is veel vraag naar informatie, dus geven we je hieronder een overzicht van de symptomen, oorzaken en de mogelijke behandelingen. Pas op!!
Bel bij verdenking van hoefbevangenheid altijd meteen de dierenarts en je hoefsmid. Gezien de ernstige gevolgen die Laminitis kan hebben voor je paard of pony moet hoefbevangenheid beschouwd worden als een spoedgeval. Je paard of pony heeft veel pijn dus ga niet zelf dokteren maar bel meteen je dierenarts. Met snel ingrijpen kun je erger voorkomen!

De medische term voor hoefbevangenheid is Laminitis. Het woord ‘laminitis’ verwijst naar de lamellen waarmee het hoefbeen in de hoef bevestigd is. Deze lamellen kunnen door verschillende oorzaken ontstoken raken en in het ernstigste geval beschadigen en zelfs losraken, waardoor het hoefbeen in de hoef kan roteren (kantelen) en zelfs door de zool van de hoef kan doorbreken. Zie hieronder het kopje “Ontstaan”.

Hoe herken je de eerste tekenen van van Hoefbevangenheid?
Bij de eerste, zichtbare symptomen van hoefbevangenheid is de ziekte in feite al in het lichaam.

- Het paard ontlast de hoeven om en om.
- Het paard loopt in de eerste instantie stijf
- Er is een stuwende polsslag te voelen bij de slagader bij de kogel.
- De hoeven en de kroonrand zijn warm.
- Bij korte wendingen is te zien dat het paard pijnlijke voeten heeft.
- Het paard loopt duwend of maakt korte stappen.
- Het paard gaat kreupel lopen.
- De straalpunt is gevoelig en warm.
- Vaak is de manenkam van het paard opgezet en hard.

Heeft het paard één of meerdere van deze symptomen bel dan direct de dierenarts en laat deze direct komen. Binnen 24-48 uur treedt de Chronische fase in en dan wordt de kans op genezing vele malen kleiner en is in het ernstigste geval niet meer te behandelen.
Voor hen die de engelse taal beheersen is het artikel op de site van Safer Grass waarin alle tekenen van hoefbevangenheid van mild tot ernstig zeer goed beschreven zijn, zeer belangrijk http://www.safergrass.org/articles/laminitissigns.html

Chronische Fase:

- Het paard neemt het gewicht van de voorhand af door de benen naar voren te plaatsen vóór het lichaam en de achterhand wordt wat onder het lichaam gezet en die neemt het gewicht over. Dit wordt herkend als de typsiche, hangende bevangenheidsstand.
- Het paard is rusteloos en voelt zich zichtbaar niet lekker.
- In deze fase kan het hoefbeen kantelen, druk op de zool uitoefenen en daar zelfs door heen prikken.

De typische stand van een hoefbevangen paard en pony:




Oorzaken:
Er wordt, met name in het buitenland, veel onderzoek verricht naar het ontstaan van hoefbevangenheid. Ondanks dat er een aantal bekende aanleidingen zijn waarbij hoefbevangenheid kan ontstaan, zijn de échte oorzaken waarom de lamellen in de hoef kunnen ontsteken of de ziekte voorkomen kan worden, nog niet achterhaald. We moeten het vooralsnog doen met een aantal inmiddels wel wetenschappelijk bewezen mogelijkheden, waaronder:

- Maag- en darmproblemen door opname van giftige planten en stoffen, maar ook door voer dat veel koolhydraten bevat zoals gerst, maïs, oud brood, aardappelen, maar ook eiwitrijk gras, grote hoeveelheden koud water, grote of te snelle voerveranderingen, koliek en zware diaree.
- Bepaalde medicijnen (corticosteroïden) en afbraak van wormpasta’s
- Virusinfectie zoals Rhinopneumonie.
- Insuline Resistentie (IR), Diabetes
- Ziekte van Cushing.
- Achtergebleven delen van de nageboorte, die langer dan 2 uur in de baarmoeder achterblijven.
- Cyclusstoringen bij de merrie, een verlate hengstigheid of het uitblijven van de hengstigheid na de geboorte.
- Problemen met de spieren zoals tying up.
- Schildklierproblemen.
- Stresssituaties.
- Mechanische (over)belasting bij teveel beweging op een harde ondergrond terwijl het paard dunne zolen heeft.
- Nageltred.
- Storingen in het immuunsysteem.
- Suikers/Fructanen in het gras, voeders.
- Veel klaver (eiwitten!) en paardebloemen ( hoog suikergehalte!) in de paardenwei.
- Chronische nieraandoeningen: Er wordt glomerulo-nefritis aangetroffen. Daarnaast word een necrose van het niermerg aangetroffen. Dan is er niet voorzichtig genoeg omgegaan met NSAID zoals Butasolidine en Finadyne.
- Endomitritis (Darmontsteking)
- Verwaarloosd beslag
- Een te harde of droge hoefwand.
- Slechte leverfunctie: Dit betekent automatisch stofwisselingsproblemen waardoor eiwitten in het bloed circuleren en niet worden afgevoerd.

Het Ontstaan:
Als eerste treedt er een storing op in de stofwisseling, die dan zorgen voor de veranderingen in de hoef. Dit begint als volgt: De blinde darm moet normaal het ruwvoer verteren. In de blinde darm bevinden zich een groot aantal bacteriën die het ruwvoer verteren. Deze werken alleen wanneer licht verteerbare koolhydraten al lang in maag en darmen door verschillende enzymen zijn afgebroken. In de dikke darm bevinden zich naast deze kiemen ook een gering aantal bacteriën die niet zo goed zijn. Maar in een gering aantal kunnen ze geen schade aanrichten. Maar door plotselinge voerveranderingen kunnen de maag en de darmen overspoeld worden door licht verteerbare koolhydraten, daardoor kunnen de bacteriën de koolhydraten niet allemaal verteren en deze komen dan ook onverteerd in de blinde dam (De blinde darm ligt in de rechterflank).De kiemen in de blinde darm storten zich hierop en vermeerderen zich snel, waardoor koolhydratenzuren of teveel melkzuren ontstaan, die ervoor zorgen dat de Ph waarde minder wordt. De goede bacteriën overleven dit niet en sterven af. Door het afsterven ontstaan gifstoffen (toxine). Deze dringen door de slijmhuid van de darmen, die dunner zijn geworden door de Ph veranderingen en zo komt de toxine in de bloedsomloop. De toxine en de melkzuur hebben een grote werking op het gehele organisme en zo ontstaat een kettingreactie, die ook de veranderingen in de hoef veroorzaken.

De toxinen in de bloedsomloop ontstaan ongeveer 3 uur na opname van het voer en binnen 16 a 24 uur ontstaan de typische veranderingen in de hoef. Het hoefbeen ligt in het hoornkapsel en is omgeven door de hoef lederhuid en is hiermee sterk verbonden. De hoef lederhuid bestaat uit plaatjes die weer zijn verbonden met de hoornplaatjes in de hoefwand. In de hoeflederhuid zitten kleine bloedvaatjes en gevoelige zenuwvaatjes. Aan het achterste eind van het hoefbeen zit de buigpees. Voor de problemen in de hoef zijn de volgende factoren verantwoordelijk. Als eerste ontstaat een verminderde doorbloeding in de kleine bloedvaten in de teen van de hoef. Ten tweede kunnen er bloedstolsels ontstaan in deze bloedvaten. Tegelijkertijd komt er een stijging van de bloedtoevoer naar de hoef. Dit bloed voert door de slagaders. Daardoor is ook de pols in de kogels van het been zo goed te voelen als een paard bevangen is. Doordat de bloedtoevoer in de hoeflederhuid vermindert door de stolsels laten de hoefplaatjes los en komt het hoefbeen los te liggen. Een paar weken na een lichte bevangenheid is de witte lijn in de hoef verbreed, door de aanmaak van nieuw hoornplaatjes.
Er kan een verbreking komen tussen de hoornwand en de hoornzool. Daar ontstaat dan losse wand. Ook kan een hoeflederhuid ontsteking ontstaan.. Hierbij ontstaan ook de typische ringen aan de buitenkant van de hoef.

De chronische fase van hoefbevangenheid kan snel intreden, soms al na een paar uur. Het hoefbeen dat verankerd ligt in het hoornkapsel gaat kantelen omdat de hoornplaatjes loslaten en niet meer verbonden zijn met de hoeflederhuid. Ook kan het hoefbeen zakken en draaien. Dit kan zover gaan dat het hoefbeen door de zool heen prikt en de zool barst. Het kan zelfs voorkomen dat de hele hoornschoen loslaat.
Röntgenfoto van een gekanteld hoefbeen ( voorzijde hoefbeen en hoefwand lopen niet meer parallel)
Dwarsdoorsnede van de hoef waarbij het hoefbeen de zool raakt en doorboort:


Bij hoefbevangenheid zijn de symptomen niet altijd zo duidelijk te zien. Maar als het paard wisselend kreupel is, stijf is en je polsslag voelt rondom de kogel moet je zo snel mogelijk de dierenarts laten komen om de ziekte te stabiliseren. Is de ziekte eenmaal in de hoef dan is de ziekte niet meer te stoppen en mag je blij zijn dat je de schade beperken kunt. Vaak is het dan al chronisch (blijvend). Het paard hoeft dan geen zichtbare symptomen aan de hoef zelf te hebben maar kan al wel chronisch ziek zijn.

Naast de problemen aan het bewegingsapparaat kunnen de toxinen ook problemen veroorzaken aan nieren en lever en ook kunnen de paarden spierbevangen worden. Ook is het mogelijk dat het paard Equine Cushing Syndroom krijgt of al heeft.

Hoe voorkom je hoefbevangenheid:

- Voer zo dat het paard geen overgewicht krijgt en vermijdt teveel krachtvoer bij paarden die niet hoeven werken.
- Verander je van voer of hoeveelheid, doe dit dan geleidelijk vooral van de weidegang naar krachtvoer en andersom.
- Voer altijd genoeg ruwvoer.
- Pas op met giftige planten en ongeschikt voer zoals aardappels, brood, suikerhoudende voedingsmiddelen zoals appels en wortels. Ook paardensnoepjes en pepermuntjes bevatten veel suiker!!
- Laat de nageboorte goed controleren.
- Laat een paard niet te hard werken op een harde ondergrond (pas vooral op bij paarden voor de koets).
- Pas op met bepaalde medicijnen zoals corticosteroïden, raadpleeg de dierenarts.
- Pas op met jong (Fructanen) gras in het voorjaar en najaar.
- Laat de smid tijdig komen en verzorg de hoeven goed.
- Laat zolen niet te dun worden.
- Zorg voor een goed weide management. Weides juist wel correct bemesten zodat je onkruid groei van bijvoorbeeld klaver tegen gaat. Ook andere schadelijke onkruiden zullen minder snel groeien omdat het gras meer kans tot groeien krijgt.
- Tenslotte, maar heel belangrijk: Geef je paard voldoende beweging!! Suikers/Koolhydraten zijn de energieleveranciers voor het paaardenlijf. Die energievoorraad wordt aangesproken als je paard zich moet inspannen door voldoende beweging, en daardoor worden de suikers/koolhydraten efficient verbruikt. Beweegt het paard te weinig dan wordt het overschot aan suiker/koolhydraten opgeslagen in de vorm van vet en kan mogelijk als triggers voor ziekte optreden.

Hoefbevangenheid, het voer en het gras:
Bij hoefbevangenheid draait het vaak om het koolhydratenaandeel in de voeding en niet om de proteïne gehaltes. Het schrikbeeld van veel paardenbezitters in het weideseizoen is hoefbevangenheid. De angst voor te veel eiwit in het voer bepaalt voor een groot deel het handelen. Maar eiwit is helemaal niet de oorzaak van het ontstaan van hoefbevangenheid. Dit blijkt uit het onderzoek van de Australische professor Christopher Pollitt (Universiteit van Queensland): “Suiker is hoofdverantwoordelijk voor het ontstaan van hoefbevangenheid”.
Lees verder op http://www.pavo.nl/voeding/suiker-en-zetmeel-veroorzaken-hoefbevangenheid.html


Voer:
Dikke paarden: Laat een dik paard niet hongeren, dus wel voldoende hooi blijven geven! Een te snelle afname van calorieën kan Hyperlipidaemie veroorzaken. In dit geval probeert het paard de tekorten aan glucose te herstellen door gebruik van lichaam eigen vetten. Hierbij komen hoofdzakelijk Lipide vrij en worden in het bloed afgegeven. Dit kan gevaarlijke vervettingen van centrale organen tot gevolg hebben. Hyperlipidämie ziet men in een bloedonderzoek door het hoge vetgehalte. Het komt vooral voor bij dikkere paarden en in de laatste maanden van de dracht.

Magere paarden: Hoefbevangenheid bij magere paarden ligt over het algemeen niet aan de voedingstoestand maar aan een probleem aan een andere ziekte zoals chronische lever- en nierziekten en het hypofyse- afhankelijke Equine Cushing Syndroom. Als je in dit geval nog minder calorieën gaat geven lijdt dit tot een nog grotere gewichtsafname omdat de organismen proberen energie te leveren door gebruik van lichaamseigen spiervetten. Dit leidt tot belasting van lever en nieren. Het is zinvol om bloed en urine monsters te laten nemen. Bij het niet weten van de oorzaak van hoefbevangenheid is het zinvol om te laten onderzoeken op Equine Cushing syndroom en op Metabolische stofwisselingssyndroom (EMS) .


Belangrijke stoffen voor Hoefbevangen paarden:

Choline: Is een B-Vitamine. Zorgt voor de bouw van lichaamscellen en is belangrijk voor het zenuwstelsel en de vetstofwisseling. Het word aangemaakt in de lever m.b.v. Methionine.
Biotine: Is een B-Vitamine. Is belangrijk voor de kwaliteit van de hoeven.
Jodium: Zit o.a. in zeewier. Is belangrijk bij een langzame verharing, dikke benen en een slome uitstraling. Belangrijk voor de schildklierhormonen en het zenuwstelsel. Zorgt samen met L-Tyrosin voor de ontwikkeling van Thyroxin in de schildklier.
Magnesium: Is belangrijk voor de spieren en zenuwstelsel. Ook belangrijk voor de botten, vacht en energiehuishouding en de stofwisseling. Een tekort kan leiden tot gedrag en mentale stoornissen en verstijfde spieren. Magnesium zorgt voor een te lage renale Kreatinin-clerance. Het Magnesium-Kalzium gehalte is belangrijk. Magnesiumopname word versterkt door B-Vitaminen.
Anti-Oxidanten: Anti-Oxidanten zijn o.a. Vitamine A,C en E, Mangaan, Zink, Koper en Methione. Het beschermt het lichaam tegen de schade die vrije radicalen aanrichten. Ze zijn de belangrijkste peilers van het afweer en ontgiftingssysteem. Vrije radicalen spelen een belangrijke rol in de ontwikkeling van hoefbevangenheid
Koper: Belangrijk voor de botten, kraakbeen, opname ijzer, stofwisseling. Is een Antioxidant. Een tekort kan leiden tot bloedarmoede en gewichtsverlies.
Vitamine C:Zorgt voor een goed afweersysteem. Is een antioxidant.
Vitamine E: Zorgt voor de afvoer van afvalstoffen zoals melkzuur. Ook belangrijk voor de spierfunctie en de vruchtbaarheid.
Melkzuur kan de celwanden kapot maken. Heeft ook een positief effect op de prestaties door een betere zuurstofopname. Een overdosering van meer dan 5000 mg per dag kan schadelijke gevolgen hebben. Vitamine E in combinatie met Selenium is nog beter. Aanbevolen hoeveelheid is 2,5 mg per dag, meer dan 8 mg, kan leiden tot vergiftigingsverschijnselen.. Vitamine E zit o.a. in zeewier en foenegriek. Bij de dosering word rekening gehouden met de dagelijkse hoeveelheid vitamine E en Selenium in het voer.
Vitamine B12: Verhoogt de concentratie en zorgt voor een goede stofwisseling en de aanmaak van rode bloedcellen.
Methionine:Is een aminozuur voor o.a. huid,vacht en hoorn.Is een Anti Oxidant.
Zeewier: Bevat Jodium,Kalk, Fosfor, Magnesium, Zwavel, Kobalt,Koper,Chroom, Mangaan, Selenium en Zink.
Zorgt voor de afvoer en omzet van gifstoffen, draagt bij aan de basisconditie. Zorgt voor sporenelementen voor een goede stofwisseling.

Veel van de bovengenoemde stoffen zijn verwerkt in doelgerichte voedingsupplementen zoals bv Formula4Feet.

Behandelingen voor Hoefbevangenheid.
Behandeling: Als eerste is het belangrijk dat de stofwisselingsproblemen en de doorbloeding problemen worden verholpen en de pijn worden bestreden. Het paard krijgt pijnstillers, ontstekingsremmers en soms ook medicatie om problemen met nieren en lever te voorkomen.
- Bij de eerste verschijnselen moet het paard meteen op rust en op dieet gezet worden. Het liefst alleen hooi en natuurlijk water. Het is belangrijk dat het paard veel water drinkt om zoveel mogelijk de afvalstoffen af te voeren (gifstoffen). In een later stadium als je paard weer aan de beterende hand is, bepaal je het voerrantsoen in overleg met de dierenarts. Dat geldt ook voor de weidegang en eventuele arbeid. Heb je een drachtige merrie dan moet deze natuurlijk wel voer hebben. Geef dan onderhoudsvoer en geen merriebrok. Dit bevat namelijk zeer veel eiwit. Ook moeten zogende merries naar buiten ivm het veulen. Heel verstandig is het om dan de merrie te muilkorven zodat ze nauwelijks of geen gras kan eten en laat haar zoveel mogelijk op zachte bodem lopen.

- Zet het paard met de hoeven 2 x daags in een bak lauw warm water (Pas op met mok). Geen koud water want dan trekken de bloedvaatjes in de ondervoet juist samen wat niet de bedoeling is.

- De hoefsmid moet onmiddellijk komen en de ijzers afhalen. De hoef mag alleen licht bekapt worden en de hoefwand (voorkant) raspen om de druk weg te nemen.(ontstekingsvocht). Er zijn verschillende soorten beslag voor bevangen paarden die vaak verlichting voor de pijn kunnen geven.

Als je er op tijd bij bent zal het paard er nagenoeg geen last meer van hebben en pijnvrij kunnen leven en alleen een wat mindere gang hebben en zijn schwung verliezen. Heeft je paard echter een chronische hoefbevangenheid met ernstige kanteling van het hoefbeen en/of doorbreking van de zool, dan is het paard vaak ten dode opgeschreven. Er zijn ook paarden die altijd problemen blijven houden maar wel gewoon gereden kunnen worden. Je moet ze een paar keer per dag controleren of alles nog goed is. Ze mogen niet meer in de wei zonder graaskorf en dan slechts voor een beperkte tijd. Ze hebben een strak dieet en zullen aan de magere kant zijn. Ze moeten ook een zo’n eiwit- en suikerarm mogelijk voer hebben.

Belangrijke medicijnen tijdens een acute en chronische hoefbevangenheid:

Als eerste moet doorbloedingsproblemen worden behandeld. Daarvoor zijn bloedvat verwijdende medicijnen nodig (Vasodilatoren) die tevens ontstekingswerkend zijn (De zgn. NSAID’s) . Doorbloedingbevorderende middelen zijn o.a. Heparin, Acepromazine (Vetranquil 0,05 mg/kg), Tranquigel en Isoxurpine. Bij chronische bevangenheid heeft Heparin geen zin. Een goede bloedverdunner is Acetylsalicylzuur 500 mg, zoals Ascal.
Dan zijn pijnstillende middelen nodig. Één van de beste middelen is Flunixin-Meglumin en deze medicatie werkt vermoedelijk ook tegen de toxinen.. Veel gebruikte ontstekingsremmers zijn Quadrisol en Fynadyne.
Vaak geeft Phynylbutazon veel verlichting. Meestal wordt het over meerdere dagen voor geschreven. Men krijgt dan Equipalazone of Pro-Dynam.

Corticosteroiden zijn niet geschikt daar ze juist de bloedsomloop belemmeren en zo het ziekte beeld verslechteren.

Er kan een middel gegeven worden om de nieren en de lever ontgiften, zoals Phytorenal-F . Dit is ook ter bescherming van de lever en de nieren die snel aangetast kunnen worden door de toxinen. Met name in het homeopatische circuit worden middelen aangeboden die lever en nieren zouden ontgiften. Het is raadzaam dit met je dierenarts te overleggen alvorens je op eigen initiatief dit soort middelen inzet.

Bij doorbreking van de straalpunt door de zool moet ook antibiotica worden ingezet. Ter bevordering van de hoorngroei kan Methionine worden gespoten.

Homeopathie:
Homeopathie kan heel veel goeds brengen voor een hoefbevangen paard. Ook vaak in combinatie met andere homeopathische middelen. Overleg voor gebruik altijd met je dierenarts, eventueel in samenspraak met een natuurgeneeskundige.

Wanneer wat gebruiken:
Geboortebevangenheid: Lachesis D30, Echinacea D6,Coffea D2,Pyrogenium D30.
Belastingsbevangenheid:Bryonia D 6, Traumeel S
Voerbevangenheid en gifstoffen: Nux Vomica D6 of D30,Sulfur D 200, Arsenicum Album C 12 (Oppassen bij vergiftigingssymptomen). Nux Vomica Hommacord in combinatie met Traumeel S. Nux Vomica D6 in combinatie met Aesculus D4 (voor de doorbloeding) en Calcium Fluoratum D12 (voor de wederopbouw van hoornplaatjes en dergelijke) Algemeen: Ginko Biloba D4, Traumeel van Heel, Arnica.
Chronische hoefbevangenheid: belladonna Hommacord, Placenta Compositum.Silicea D 30
Sterke Kreupelheid: Bryonia D 6
Koude hoeven, slechte doorbloeding: Aesculus D4

Overige Medicatie:
Wat kan je verder nog doen. Je kan de ondervoet koelen met veterinare klei. Het geeft vaak veel verlichting. De slagaders die opgezet zijn in de ondervoet kan je insmeren met Traumeel S zalf of gel.

Een natuurlijke pijnstiller/ontstekingsremmer is Devil’s Relief, wat men bestellen kan bij de Paardendrogist. Het bevat duivelsklauw.

Voer geschikt voor (chronisch of gevoelige) hoefbevangen paarden:
Het is erg belangrijk dat je de conditie van je paard goed kunt beoordelen en in de gaten houdt!
Hoefbevangenheid komt weliswaar evengoed voor bij magere paarden en ook bij hen die in goede conditie lijken te zijn, maar veel van de patienten blijken toch te dik te zijn en lopen daardoor een groter risico. Om de ‘omvang’ van je paard goed in de gaten te houden, moet je de zgn. conditie-score kennen: deze loopt van 1 tot en met 5 ( van zeer mager tot levensbedreigend dik). Er zijn diverse internetpagina’s die je kunnen helpen:

http://www.laminitisclinic.org/Condition%20scoring.htm

http://www.wikihow.com/Condition-Score-a-Horse

een filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=u9dVeVNtFdQ

in het Nederlands: http://www.voervergelijk.nl/kennisbank

Bij het ontstaan van hoefbevangenheid moet je paard meestal op advies van je dierenarts op dieet. Dit betekent in principe alleen nog maar hooi voeren en niet meer op het weiland! ! Geen brok, muesli of ander krachtvoer meer geven! Het beste is overjarig ( = voedsel/energiearm) hooi, of graszaadhooi. Je kunt ook hooi in water voorweken: een plak hooi een paar uur in een bak onder water zetten doet al een flink percentage van de voedingsstoffen ( suikers etc.) verdwijnen. Maak je niet al te veel zorgen dat je paard daardoor tekorten gaat oplopen – als de hoefbevangenheid weer wat onder controle is, kun je naaast hooi ook voedingssupplementen geven om tekorten te voorkomen. Daar een paard met hoefbevangenheid veel problemen kan hebben door een tekort aan vitaminen, sporenelementen en mineralen, is het verstandig deze in een kuur toe te dienen voordat men met volledige voedingssupplementen begint. Een zeer goede kuur is Haemolytan 400 van de firma Equistro. Dit bevat werkelijk alles en daar knappen ze vaak zienderogen van op.

Voer:
De firma Dodson and Horell uit Engeland heeft speciaal voer ontwikkeld voor hoefbevanggen paarden: Safe and Sound.
Importeur voor Nederland: René Wielens (http://www.rwdh.nl/) Het D&H, St. Hippolyt en Pre Alpin Aspero voer kun je rechtstreeks bij hem bestellen, of een dealerlijst vragen voor verkooppunten in jouw omgeving.

Safe and Sound: Paarden eten dit voer langzaam waardoor het beter opgenomen wordt. Er zitten produkten in die goed zijn voor huid en hoef. Bevat Anti-oxidanten, Bevat Biotine, Zeer weinig zetmeel en suikers (Fructanen), Bevat vitaminen en mineralen, weinig energie. Hierdoor ideaal voor bevangen paarden.
Overige fabrikanten/Voeren:
Marstall, Vito (http://www.marstall.nl/)
St. Hippolyt, Equiguard
Agrobs Pre Alpin Aspero
Healthy Herbs (diverse brokken - http://www.voergezond.nl/)

Voedingssupplementen voor hoefbevangen paarden:
Hoefbevangen paarden hebben veel behoefte aan gerichte vitaminen en
mineralen. Een volledig supplement is ontwikkeld door de Laminitis Clinic in Engeland en heet Formula 4 Feet. In Nederland is dit o.a. verkrijgbaar via de site van Paard Natuurlijk.

Verschillende soorten beslag voor bevangen paarden.
Samenwerking tussen arts en hoefsmid is essentieel!
Hoewel er in de wereld van de Natuurlijke Bekappers ook gesuggereerd wordt dat er door speciale bekapping ingegrepen kan worden, wordt over er over het algemeen toch gekozen voor ondersteuning van de hoeven door speciale ijzers, al is het maar tijdelijk.

Hoefsmeden beschikken over diverse mogelijkheden en veel kennis. De meest prominente op dit gebied zijn de gebroeders Rob en Antoon van Nassau die o.a. door de ontwikkeling van het zgn. Break-over ijzer al vele paarden gered hebben. Op de website van Van Nassau vind je veel informatie over hoefbevangenheid en uiteraard allerlei andere hoefproblemen.
http://www.Hoofcare.nl

Het Break-over-ijzer waarmee veel goede resultaten behaald worden:



Andere mogelijkheden:

Open-teen ijzer:Dit ijzer word vaak geadviseerd door hoefsmeden en dierenartsen. Het ijzer ligt als het ware andersom waardoor de teen geen druk krijgt. Het heeft alleen veel meer nadelen dan voordelen. Doordat het ijzer andersom ligt passen de verzenen niet goed onder het ijzer. De teen en de zool worden niet beschermt en de takken van het ijzer worden in de voet gedrukt. De hoef kan niet makkelijk rollen en de achterzijde van de hoef word niet ondersteund.

Ingesmeed teen gedeelte: Dit is een normaal ijzer waarbij het teengedeelte wordt in gesmeed in het teengedeelte. Op dit ijzer kunnen de teen en de zool niet dragen waardoor er geen druk ontstaan. Het ijzer word breder gemaakt om de zool te beschermen.

IJzer met twee balken: Dit beslag legt druk op de achterste hoefhelft. De zool word hierbij ontlast. De plaats waar het hoefbeen de zool kan *raken bij rotatie word geheel beschermt tegen bodemdruk en de hoornwand kan indien nodig worden verwijderd. Verder draagt de hoornwand alleen op het ijzer.

1) Onder deze balk komt componenten kit.
2) Deze balk is op het ondervlakte van het ijzer gelast zodat deze niet de straal kan raken.
3) Deze balk geeft bescherming op de punt van het hoefbeen.

* Door de grote druk die het hoefbeen ondervindt kan de punt van het hoefbeen vervormen. Deze is na een hoefbevangenheid te zien op röntgenfoto’s. Dit noemt men hoedenrand effect.

IJzer naar Bolz: Er komt in het ijzer een balk op de hoefballen.

Wegraspen van de teen: Door wegraspen van de teen kan een teveel aan druk weggenomen worden waardoor het paard zich beter kan bewegen en eventueel ontstekingsvocht makkelijker weg kan. (zie boven rechts)

Resectie van de Hoornwand: Het dun vijlen van de hoornwand kan een bevangen paard een enorme opluchting geven. De druk op de hoornwand word weggenomen doordat het vocht weg kan. Als de witte lijn na het vijlen uitpuilt dan is de druk door de ontstoken hoornplaatjes zeer groot geweest. Soms is het wegnemen van de totale hoornwand aan te raden. Wordt het teengedeelte ook verwijderd dan moet de hoef in een betadine verband worden gezet om de hoornplaatjes uit te drogen en een fictieve hoornwand te verkrijgen.

IJzer met plaat en kit: Hierbij krijgt de gehele hoef tegendruk. Onder de plaat word twee componentenkit gespoten zodat het ijzer een schokdempende werking heeft. Paarden die acuut hoefbevangen zijn kunnen hier veel aan hebben. Maar het is vrij prijzig. En het nadeel is dat het ijzer er sneller onderweg getrapt kan worden doordat de plaat vaak iets achter het ijzer uitsteekt.

IJzer met balk en daaronder kit: IJzer met in het midden een plaat met daaronder kit. Door de druk kan een hoefbeen kanteling worden voorkomen.

Achterijzer: Een aangepast achterijzer onder de voorvoeten. Daar de lippen dan aan de zijkant zitten is er geen druk voor op de teen. Kan bij sommige paarden heel goed helpen.

Er wordt vaak beweerd dat een ijzer het hoefmechanisme en de doorbloeding zou belemmeren. Maar daar het vaak goed helpt, wordt juist het tegendeel bewezen.
Vaak is het uitproberen wat het beste bij het paard past – en samenwerking tussen arts en hoefsmid is daarbij essentieel.

Resumerend:
Er is veel wat je zelf kunt doen om je bevangen paard of pony te begeleiden.
Het is belangrijk dat je zelf zoveel mogelijk kennis over de oorzaken en behandeling van deze aandoening probeert de verzamelen. Kennis is belangrijk omdat je dan een goede geprekspartner bent voor je dierenarts en je smid, maar ook omdat je sneller kunt reageren op bepaalde zaken en wellicht erger kunt voorkomen.
Het internet biedt in veel gevallen uitkomst om je van informatie te voorzien! Google op de zoekwoorden “Hoefbevangenheid” en “laminitis” - er is heel veel te vinden.



Het zal duidelijk zijn dat hoefbevangenheid een aandoening is waarvan je de ernst niet mag onderschatten. Het is ook een ziekte die niet binnen een paar dagen te genezen of te verbeteren is.. het is vaak een lange weg die je met je paard of pony moet gaan en daarbij komt dat als een paard ooit bevangen geweest is, het spook altijd op de loer blijft liggen en terugval of opnieuw bevangen raken altijd mogelijk is. Zoals een van onze vaste schrijvers/raadgevers opmerkte:

Een bevangen paard zorgt ervoor dat de eigenaar nooit meer onbevangen is.

Dat is helaas maar al te waar… in veel gevallen kan het goedkomen met het paard maar waakzaamheid blijft altijd geboden. En soms is het zo dat ondanks alle kennis, medicatie, alle pijn en moeite die je er voor over hebt, het paard niet meer te genezen is en je zult moeten besluiten hem of haar verder een leven van pijn te moeten besparen…


Laatst aangepast door tessa op Vr 20 Mei 2011 19:20, in totaal 3 keer bewerkt
mok
tessa
Site Admin

Geregistreerd op: 2-10-2006
Berichten: 2551
Woonplaats: leerdam
Reageer met quote
mok

Inleiding Mok is een verzamelnaam voor verschillende vormen van huidirritaties aan de onderbenen van een paard. De meest bekende is wel die in de kootholte (het gebied net boven de hoef aan de achterzijde van het been).
Mok kan erg hardnekkig zijn en de eigenaar soms tot wanhoop drijven, mede omdat mok bij een aantal paarden telkens weer terugkomt.
Meestal zie je de problemen in de nazomer en in de herfst, maar sommige hebben er het hele jaar door last van. Sommige rassen hebben vaker mok dan andere. Bekend zijn de problemen bij de Friezen en de Tinkers.
Mok is niet besmettelijk voor andere paarden.
Er zijn heel veel therapieën voor mok en dat geeft wel aan hoe divers de oorzaken kunnen zijn. En hoe machteloos je soms staat...

Hoe ontstaat mok Mok is een zogenaamde multifactoriële ziekte. Dat wil zeggen dat er vele oorzaken kunnen zijn welke vaak ook gecombineerd voorkomen. Hieronder een willekeurige opsomming:
• Invloeden van buitenaf (o.a. zand en modder, vuil, diarree, teveel en te grondig wassen, insektenbeten) met als gevolg beschadiging van de huid. Dit vormt vaak het begin van meer ellende. Doordat het huidgebied waarin de aandoening aangrijpt bij ieder beweging van het paard mee beweegt, zal herstel van de beschadiging minder snel verlopen dan op plaatsen waar de huid weinig beweegt. Ander nadeel van de locatie van het probleem is dat het zo dicht bij de grond is.
Zomermok ontstaat waarschijnlijk door een combinatie van irriterende en/of ‘giftige’ stoffen in het gras en teveel zonlicht in de zomer.
• Bacteriële infecties kunnen de zaak verergeren. Ze kunnen immers makkelijk een voedingsbodem vinden en kunnen dan nog meer problemen veroorzaken.
• Zonnebrand (bij witte huid).
• Schimmelinfecties.
• Schurftmijten. Chorioptesmijten (zie foto onder) komen veel voor bij de Fries en nestelen zich bij voorkeur in de warme, vochtige omgeving van de kootholte.
• Sommigen menen dat een verminderde weerstand een oorzaak kan zijn voor mok. Wat dat dan precies inhoudt is onduidelijk.




Symptomen
• Roodheid, schilfers, korstjes en soms kloven in de kootholte. Dit kan een broedplaats voor allerlei ziekteverwekkers (bacteriën, schimmels, mijten) zijn. De huid is in een aantal gevallen sterk verdikt.
• Soms is er sprake van vochtig eczeem
• Jeuk. Dit uit zich in stampen met het been of het langs elkaar schuren van de achterbenen. Vaak is dat een aanwijzing voor mijten.
• Kreupelheid.
• Soms is het gehele onderbeen of gehele been dikker. Men spreekt dan van Einschuss: de lymfebanen gaan ontsteken, het been wordt van onderaf dik, warm en pijnlijk en het paard krijgt koorts.

Behandeling
Wanneer je op internet naar een therapie voor mok zoekt kom je tientallen middeltjes tegen, variërend van van homeopathische censuur tot zwavel, knoflook of allerlei kruiden, van wassen met biotex tot zware antibioticumzalven, van iedere dag schoonmaken, korsten verwijderen tot vooral overal van afblijven. Dit geeft wel aan hoe lastig een behandeling kan zijn. Wat het beste helpt is moeilijk te zeggen: dat verschilt van paard tot paard.
Het is in ieder geval belangrijk een oorzaak voor de mok vast te stellen. De behandeling moet immers daarop zijn gericht. De dierenarts kan een huidafkrabsel maken om bijvoorbeeld mijten of schimmels op te sporen.

mok met kloven


Laatst aangepast door tessa op Vr 20 Mei 2011 19:20, in totaal 1 keer bewerkt
Staart- en maneneczeem
tessa
Site Admin

Geregistreerd op: 2-10-2006
Berichten: 2551
Woonplaats: leerdam
Reageer met quote
Staart- en maneneczeem

Staart- en maneneczeem is een paardenziekte, die wordt gekenmerkt door het schuren van de staart, de manen en de onderbuik door het paard, tot bloedens toe.

Deze aandoening wordt ook zomereczeem genoemd, in het Engels sweet itch genoemd, in het Duits Sommerekzem, in het Fries simmerskurft.

Voor het paard is dit uitermate pijnlijk. De ziekte is niet besmettelijk, maar de symptomen blijven levenslang aanwezig.

Het schuurgedrag ontstaat alleen bij paarden die daarvoor erfelijk gevoelig zijn.

Het is een allergische reactie op het steken van vrouwelijke vliegen en muggen, die door de huid van het paard op zoek zijn naar bloed; dat bloed dient dan als voedsel voor de productie van eitjes.

Het gaat om 64 verschillende soorten bloedverzamelende vliegen en muggen die behoren tot de insectenorde Diptera (tweevleugeligen), families Culicidae (steekmuggen), Ceratopogonidae (knutten) en Similiidae (kriebelmuggen).

De achtervleugels van de Diptera zijn omgevormd tot kolfjes die functioneren als evenwichtsorganen. Daardoor zijn deze insecten wendbaarder dan de insecten met vier vleugels en dus door paarden moeilijker weg te slaan.

Uit onderzoek blijkt dat 1 op de 5 Friese paarden in de leeftijd van drie jaar en ouder last heeft van staart- en maneneczeem.



[bewerken] Behandeling
Er is een aantal middelen in gebruik om verlichting te geven, zoals insmeren met babyolie. Maar een geneesmiddel om de kwaal te genezen of te voorkomen is (nog) niet bekend. Maatregelen die genomen kunnen worden zijn

paarden in zomers vanaf 4 uur ’s middags tot de volgende ochtend 9 uur op stal houden
op warme donkere dagen de paarden de hele dag binnen houden
paarden voorzien van een ‘paardenpyjama’: een speciaal voor dit doel geproduceerde bekleding voor het paard
maak gebruik van hengsten die zo weinig mogelijk staart- en maneneczeem verwerven (zie onderzoek H. van der Ploeg).
[bewerken] Onderzoek
Eind negentiger jaren bleken steeds meer paarden last te krijgen van staart- en maneneczeem. Een overzicht was moeilijk te krijgen, onder andere omdat een paardenfokker uiteraard niet graag in de openbaarheid zal brengen dat er iets mis is met zijn dieren.

Dat was de aanleiding voor de heer H. van der Ploeg (oud-docent Natuur en Milieu en fokker van Friese paarden) om in samenwerking met het Koninklijk Friesch Paarden Stamboek een onderzoek te starten naar de verspreiding. In 2002 bezocht hij 19 keuringen door heel Nederland; hij constateerde, dat bij 297 van de 707 gekeurde paarden een vorm van staart- en maneneczeem voorkwam. In 2003 volgden nog eens 25 keuringen, nu met 1971 gekeurde paarden waarvan 402 lijden aan deze kwaal.

Hij komt op grond van zijn waarnemingen tot een indeling in acht categorieën. Het verslag van zijn bevindingen bevat onder meer overzichten per leefgebied, en ook overzichten naar de positie in de stamboom van de Friese hengsten. De uitkomsten maken het meer dan aannemelijk dat zowel erfelijke aanleg als omgevingsfactoren (leefgebied, kwaliteit van de stal, voer) een rol spelen. Bijvoorbeeld vooral langs de waddenkust van Friesland is staart- en maneneczeem de laatste tijd sterk toegenomen. Het ligt voor de hand dat de veelvuldige aanleg van windsingels en bosjes in dat gebied daaraan debet is. Inmiddels is de heer Van der Ploeg bezig met een vervolgonderzoek.

In 2005 is een onderzoek begonnen door de Animal Sciences Group van de universiteit van Wageningen. Via Internet worden paardenbezitters uitgenodigd een enquête in te vullen (74 vragen). Dit onderzoek loopt nog. De uitkomsten van 2005 zijn op dit moment (augustus 2006) nog niet gepubliceerd [1].

[bewerken] Toekomstperspectief
Het wordt warmer in Nederland en er valt meer neerslag. Deze factoren versnellen de ontwikkelingsstadia van insecten (van ei via larve en pop tot volwassen insect).
Vocht is een belangrijke levensvoorwaarde voor de genoemde insectenfamilies.

Het blijft langer warm in de maanden oktober en november; dat betekent dat insecten langer actief blijven.
De mens gaat steeds meer ingrijpen in het Nederlandse landschap. Percelen land komen ’s zomers onder water te staan, oude rivierlopen worden hersteld, boomsingels worden aangeplant in verband met de Ecologische Hoofdstructuur. Allemaal gunstige voorwaarden voor toename van de biodiversiteit in Nederland; en die biodiversiteit bestaat voor 12% uit insecten.
De laatste jaren is de toename versneld van het optreden van staart- en maneneczeem; met name twenters (2-jarige paarden) worden daardoor getroffen.
Het stamboekbestuur dient een stringent beleid te ontwikkelen om het percentage staart-en maneneczeem te laten verminderen. Gebeurt dit niet dan schaadt het niet alleen de gezondheid van het Friese paard maar ook de goede naam van het ras als zodanig.
Advertentie


ziektes bij paarden
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls
Tijden zijn in GMT + 2 uur  
Pagina 1 van 1  

  
  
 Plaats reactie